Powikłania mukowiscydozy

Mukowiscydoza to choroba dziedziczna występująca z częstością 1 na 2500 – 3500 urodzeń. Polega na nadmiernym wydzielaniu śluzu, co przede wszystkim upośledza funkcjonowanie układu oddechowego. Powolne zajęcie płuc przez chorobę i destrukcja oskrzeli zauważalnie skraca czas życia chorego, szczególnie na drodze prowadzącej do zgonu niewydolności oddechowej.


Gdy atakuje mukowiscydoza powikłania dotyczą najczęściej układu oddechowego; jest to krwioplucie, odma opłucnowa, grzybicze zapalenie płuc czy nadciśnienie płucne. Bardzo często zdarza się przerost lub niewydolność prawej komory serca, kamica i zapalenie dróg żółciowych, marskość wątroby czy zapalenie trzustki.

Gdy zostanie zdiagnozowana mukowiscydoza rokowania nie są optymistyczne – choroba jest nieuleczalna, można jedynie próbować spowolnić postęp choroby. W Europie chorym udaje się osiągnąć wiek nawet do 40 lat, ze średnią około 25 – 30 lat. W Polsce średnie przeżycie szacowane jest na około 20 lat, choć zdarzają się pacjenci, którzy osiągają wiek zbliżony do europejskiego.