Mukowiscydoza pozostaje dla współczesnej medycyny zagadką oraz wyzwaniem. Nie do końca zrozumiały proces jej powstawania, nie daje widoków, by była w najbliższym czasie uleczalna, minęła czy dało się z niej wyrosnąć.

Czy nieuleczalność oznacza wyrok?
Nieuleczalna choroba zmienia życie chorego i jego najbliższego otoczenia. Zwiększona dbałość o higienę, przestrzeganie diety, harmonogramów zabiegów i badań wymaga wyrzeczeń i zmiany dotychczasowych przyzwyczajeń. Nowoczesna medycyna dokłada także wszelkich starań, by opóźnić w czasie skutki działania choroby, a tym samym wydłużyć życie chorych.

Czy z mukowiscydozą da się normalnie żyć?
„Jeśli nie możesz pokonać choroby, zaprzyjaźnij się z nią” – mówią lekarze, którzy rozumieją, że niezależnie od tego, jaka to przypadłość, najważniejsze jest psychiczne nastawienie pacjenta. Mukowiscydoza polega na nadmiernej produkcji lepkiego śluzu, który zaburza pracę układu pokarmowego (trzustka) oraz oddechowego (płuca).

inhlacja-mukowiscydoza

Podstawa, a więc dobre leczenie, polega na:

  • ograniczeniu ryzyka zakażeniem bakteryjnym górnych dróg oddechowych (unikanie dużych skupisk ludzkich);
  • uprawianiu sportu (wysiłek fizyczny zwiększa skuteczność kaszlu);
  • stosowaniu diety wysokokalorycznej – http://jejswiat.pl/t/16856,dieta-wysokokaloryczna-jadlospis (zakłócona praca trzustki utrudnia dostarczenie organizmowi potrzebnej ilości składników);
  • regularny monitoring stanu zdrowia (ocena pracy narządów);
  • kilkukrotnej inhalacji w ciągu dnia.

Ponieważ jest to wrodzona choroba genetyczna, chory lub nosiciel mutacji (badanie za pomocą tzw. testów potowych) decydując się na dziecko, powinien pomyśleć o skorzystaniu z poradnictwa genetycznego lub wykonać badania genetyczne np: https://zdrowegeny.pl/badania-genetyczne/zdrowe-macierzynstwo